NORDKAPP 2013

Κοντά,μακριά,καφές και ότι έχει να κάνει με τις μετακινήσεις μας εντός και εκτός των τειχών!

Συντονιστής: mac9

Απάντηση
Άβαταρ μέλους
StepaS
Επίσημο μέλος
Δημοσιεύσεις: 751
Εγγραφή: Δευ Ιουν 01, 2009 12:36 pm
KTM Model: Adventure 990 `09

Re: NORDKAPP 2013

Δημοσίευση από StepaS » Πέμ Οκτ 10, 2013 4:44 pm

ΜΕΡΑ 17η. 7 Ιουλίου
Kaunas (Lietuva) – Krakow (Poland) (695χλμ)


Εικόνα

Τους δρόμους της Πολωνίας τους φοβόμουν όσο καμιάς άλλης χώρας από τις 14 που θα διέσχιζα σε όλo το ταξίδι. Είχα διαβάσει τα χειρότερα γι` αυτούς. Συν τοις άλλοις σε ένα άλλο ταξιδιωτικό από κάποιο άλλο forum 2 παιδιά είχαν ένα σοβαρό ατύχημα στην Πολωνία το οποίο εξελίχθηκε σε ένα πολύ τραγικό συμβάν... Ίσως μερικοί να γνωρίζετε την ιστορία για τον PanVas. :sad:

Για πρωινό έφαγα τις "χαζομάρες" που είχα πάρει από χθες. Με την σωστή ανακατανομή των πραγμάτων μου που είχα κάνει στο Ελσίνκι πλέον ήταν παιχνιδάκι το να φορτώσω την μηχανή και να ξεκινήσω. Έτσι πολύ γρήγορα ξαναβρέθηκα στον δρόμο με προορισμό την Κρακοβία.

Έχω την εντύπωση πως πέρασαν οι εποχές που οι δρόμοι της Πολωνίας ήταν τόσο χάλια όσο νόμιζα. Τουλάχιστον εγώ δεν τους βρήκα χειρότερους από αυτούς που οδηγούσα την προηγούμενη μέρα ή από κάποιους ελληνικούς δρόμους. Η αλήθεια είναι πως οι περισσότεροι Πολωνοί οδηγούν επιθετικά. Αυτό όμως εμένα δεν με ενοχλούσε ιδιαίτερα την δεδομένη χρονική στιγμή. Τα 400 χιλιόμετρα μέχρι την Βαρσοβία πέρασαν σε ωραίους ρυθμούς χωρίς κάτι διαφορετικό από τα χθεσινά. Σχεδόν όλα τα οχήματα όταν τα πλησίαζα από πίσω κάνανε δεξιά για να μου ανοίξουν χώρο να περάσω.

Εικόνα
ακόμη και φορτηγά...

Εικόνα
αυτός ο ΚΤΜάς ήταν ένας ακόμη τυπικός Φιλανδός που ακολουθούσε τα όρια ταχύτητας. Εάν δεν είχα βαρεθεί τόσο πολύ την χώρα του ίσως είχα κουράγιο να ταξιδέψω για μερικά χιλιόμετρα μαζί του.......

Που και που με προσπερνούσαν μερικές υπερ-τζιπάρες με 150km/h τουλάχιστον... και για να σπάει η μονοτονία έβλεπα και μερικούς νταλικέριδες να βγαίνουν τσαμπουκαλεμένοι στο αντίθετο ρεύμα για προσπέραση όντας πεπεισμένοι πως εγώ θα κάνω το παν για να τους αποφύγω. Διασχίζοντας κάποιο χωριό φωτογραφήθηκα και από μια κάμερα της τροχαίας. Ευτυχώς όμως, όπως σε όλες τις Ευρωπαικές χώρες έτσι και στην Πολωνία σε φωτογραφίζουν μόνο από μπροστά. Μόνο στην Ελλάδα μας συμβαίνει το αντίθετο.
Μετά την Βαρσοβία πιάστηκα «αδιάβαστος»!

Εικόνα

Εικόνα
πολύ φουτουριστικό αυτό το "τούνελ" μήκους περίπου ενός χιλιομέτρου αλλά νομίζω και χωρίς λόγο ύπαρξης μιας και είναι υπαίθριο!!! Σύμφωνα με την εμπειρία τόσων ετών στην Ελλάδα μου φαίνεται πως γι`αυτό το έργο κάποιοι άνθρωποι βάλανε μαύρο χρήμα στις τσέπες τους!

Δεν γνώριζα πως ο δρόμος για τα υπόλοιπα 300 χιλιόμετρα θα ήταν τόσο βαρετά τέλειος. Δεν ξέρω γιατί μόνο στο νότιο κομμάτι της Πολωνίας είχανε ρίξει τόσα λεφτά αλλά ο συγκεκριμένος δρόμος ήταν ανώτερος από την δική μας Εγνατία οδό. Ανέβασα αρκετά τον ρυθμό μου για να κερδίσω χρόνο. Παρόλο που είχε αρκετή κίνηση σε όλη αυτή την διαδρομή μπορούσα να πηγαίνω άνετα με 140-150km/h. Άλλωστε οι περισσότεροι σε αυτές τις ταχύτητες οδηγούσαν.

Στην Πολωνία ήμουν πεπεισμένος πως θα πρέπει να έχω τα μάτια μου 14! και πως γενικότερα θα πρέπει να είμαι πολύ προσεκτικός. Δεν ξέρω γιατί είχα σχηματίσει αυτήν την εντύπωση. Δεν θεωρώ τον εαυτό μου ξενοφοβικό. Απλά για να πω την αλήθεια μια προκατάληψη την είχα. Αδίκως όμως.
Στις 17:30 ήμουν στο ξενοδοχείο. Ένα πολυτελέστατο τετράστερο ξενοδοχείο με ιδιωτικό parking και υπηρεσίες spa. Η τιμή ενός μονόκλινου δωματίου ήταν σχεδόν 30 ευρώ. Κάθισα μισή ωρίτσα στο δωμάτιο για να ξεμουδιάσω και να «φρεσκαριστώ» και βγήκα για να δω την Κρακοβία.

Οδηγώντας προς το κέντρο της πόλης, σε ένα φανάρι, ζήτησα από ένα παλικάρι με ένα Kawasaki Ninja 636 να μου δώσει μερικές οδηγίες. Αντί αυτού μου είπε να τον ακολουθήσω. Άλλαξε πορεία για χάρη μου για να με πάει ο ίδιος στο κέντρο της πόλης και μου έδειξε που να παρκάρω την μηχανή μου χωρίς φόβο για κλήση από την αστυνομία!

Εικόνα

Σε μια από τις πλατείες της παλιάς πόλης είχε στηθεί σκηνή για μια συναυλία που θα ξεκινούσε σε λίγες ώρες.

Εικόνα

Λίγο παραπέρα υπήρχαν πολλοί πάγκοι στους οποίους πωλούνταν από χειροποίητα κοσμήματα μέχρι τοπικά κρέατα και τυριά. Εκεί βρήκα μια καντίνα με «βρώμικο» Πολωνικής κουζίνας και ενέδωσα για ακόμη μια φορά στον πειρασμό!

Εικόνα

Σήμερα το πιάτο περιελάμβανε λουκάνικα, κάτι περίεργα γεμιστά ζυμαρικά (σαν τεράστια τορτελίνια) και ψημένα μανιτάρια. Έξω από την καντίνα είχε αραδιασμένους πάγκους και τραπέζια και ήταν όλα γεμάτα.

Εικόνα

Βρήκα χώρο και στριμώχτηκα δίπλα σε 2 νεαρά ζευγάρια. Το ένα ζευγάρι ήταν αμερικανάκια (σαν και αυτά που βλέπεις στις ταινίες) και το άλλο ήταν ντόπιοι. Μόλις είχαν γνωριστεί και όσο απολάμβανα το φαγητό και την μπύρα μου έστησα αυτί στην συζήτησή τους για να νιώθω πως έχω παρέα. Θυμάμαι πως συζητούσαν για το θέμα της οπλοκατοχής. Ένας θεός ξέρει πως έφτασαν 4 άνθρωποι που μόλις είχαν γνωριστεί να μιλάνε για κάτι τέτοιο. Μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση που 2 άνθρωποι (τα αμερικανάκια) κοντά στα 22-23 τους χρόνια ήταν υπέρ της οπλοκατοχής. Τα επιχειρήματά τους ήταν το λιγότερο αστεία!
Δεν κάθισα παραπάνω μαζί τους και δεν ανταλλάξαμε λέξη. Έφυγα για να συνεχίσω την βόλτα μου στην παλιά πόλη.

Εικόνα

Εικόνα

Εικόνα
αυτοί οι "φαντασμένοι καλλιτέχνες" πραγματικά δεν λείπουν από καμιά χώρα!!!

Θεωρώ πως η Κρακοβία παραμένει από τις πιο αυθεντικές πόλεις. Μάλλον αυτό οφείλεται στο ότι δεν έχει τόσο πολύ τουρισμό όσο έχουν άλλες εξίσου όμορφες πόλεις. Έτσι δεν συνάντησα κανένα μπουλούκι γιαπωνέζων φωτογράφων, κανένα δυτικοευρωπαϊκό πολυκατάστημα. Όλα ήταν ήσυχα και πανέμορφα.

Εικόνα
photo από google

Εικόνα

Εικόνα

Εικόνα

Εικόνα
λόγω της ημέρας (Κυριακή) γινόντουσαν κάποιοι γάμοι και τα νεόνυμφα ζευγάρια κάνανε βόλτες μέσα στην παλιά πόλη με αυτές τις άμαξες.

Εικόνα

Εικόνα

Εικόνα

Εικόνα

Εικόνα

Εικόνα

Εικόνα
στον δρόμο μου βρήκα και μια εκκλησία που είχε λειτουργία εκείνη τη στιγμή και μπήκα να ρίξω μια ματιά

Όταν άρχισε να βραδιάζει κάθισα για μια μπύρα στην καφετέρια κάτω από το ρολόι της κεντρικής πλατείας.
Εικόνα

Εκείνη την στιγμή ξεκινούσε να παίζει ζωντανή μουσική μια μπάντα παππούδων. Tο όνομα του συγκροτήματός τους είναι "The Old Metropolitan Band".
Εικόνα
photo από google

Ορίστε και ένα video τους από το youtube. http://www.youtube.com/watch?v=2yKWHLl24wo" onclick="window.open(this.href);return false;" onclick="window.open(this.href);return false;" onclick="window.open(this.href);return false;" onclick="window.open(this.href);return false;
Εδώ όμως εμφανίζονται με άλλη τραγουδίστρια (και πολύ πιο νέα) από αυτή που τους είδα εγώ εκείνο το βράδυ.


Το πόση ενέργεια είχαν οι τύποι δεν περιγράφεται! Από τα πρώτα 2-3 τραγούδια τους είχαν ξεσηκώσει ακόμη και τους περαστικούς. Εκείνο το βράδυ ήταν μια αποκάλυψη για `μένα. Λίγες μέρες πριν είχα τόσες αρνητικές σκέψεις για την Πολωνία. Σκεφτόμουν το ότι θα είμαι μόνος σε μια χώρα «ολίγον αφιλόξενη» και αναρωτιόμουν πόσο εύκολα θα περάσει αυτή η μέρα. Και να που βρισκόμουν σε μια από τις ομορφότερες πόλεις που έχω επισκεφτεί και παρόλο που ήμουν μόνος μου στο τραπέζι διασκέδαζα και δεν μπορούσα με τίποτα να κρατήσω το χαμόγελό μου κρυφό. Οι παππούδες με είχαν ξεσηκώσει κι εμένα για τα καλά και οι 2 μαύρες μπύρες που ήπια με έφτιαξαν όσο έπρεπε.

Όταν τελείωσε το show τους γύρισα στο δωμάτιό μου ζαλισμένος από την κούραση της ημέρας, τις 2 μπύρες αλλά και την όλη ατμόσφαιρα που κυριαρχούσε στο κέντρο της πόλης... Για την επόμενη μέρα δεν αγχωνόμουν καθόλου γιατί το μεγαλύτερο κομμάτι της διαδρομής (Ουγγαρία και Σερβία) το είχα ξανακάνει πριν 2 χρόνια και ήξερα τι να περιμένω.
Στον ηλίθιο δείχνεις τα άστρα και αυτός κοιτάζει το δάχτυλό σου.
http://www.youtube.com/watch?v=PCW1bzgo1zY" onclick="window.open(this.href);return false;

Άβαταρ μέλους
StepaS
Επίσημο μέλος
Δημοσιεύσεις: 751
Εγγραφή: Δευ Ιουν 01, 2009 12:36 pm
KTM Model: Adventure 990 `09

Re: NORDKAPP 2013

Δημοσίευση από StepaS » Τρί Οκτ 15, 2013 2:42 am

ΜΕΡΑ 18η. 8 Ιουλίου
Krakow (Poland) – (Slovensko) – (Hungary) – Novi Sad (Serbia) (688χλμ)


Εικόνα

Ξυπνητήρι στις 8:30, πρωινό στο ξενοδοχείο και στις 9:30 ξανά στον δρόμο.

Από την Πολωνία δεν άργησα να βγω. Το σκηνικό γνώριμο. Με το που πλησίασα στα σύνορα της Πολωνίας με την Σλοβακία ο δρόμος είχε τα μαύρα του τα χάλια. Πολλές λακκούβες, αρκετή κίνηση και πολύ στενός. Όπως και τις προηγούμενες μέρες όμως όταν απομακρύνθηκα από τα σύνορα η ποιότητα της ασφάλτου ήταν αρκετά καλή.

Την Σλοβακία την διέσχισα μέσω του Ε77. Εάν και είναι η κεντρικότερη αρτηρία της χώρας που την διασχίζει από άκρη σε άκρη ο δρόμος ήταν αντίστοιχος με τα δικά μας Τέμπη. Αρκετά στενός, με πάρα πολλές στροφές, πολύ βλάστηση (σε κάποιο κομμάτι ανεβαίνει σε βουνό) και πολύ κίνηση. Το καλό είναι πως οι οδηγοί σε αυτόν τον δρόμο ήταν πιο χαλαροί. Κανένα φορτηγό δεν ανοιγόταν για προσπέραση και γενικότερα σεβόντουσαν τα όρια ταχύτητας.

Εικόνα

Εικόνα

Εικόνα
αυτό το όριο ταχύτητας σε τέτοιους δρόμους για τους Σκανδιναβούς είναι παράνοια!

Εικόνα

Εικόνα
στο βάθος διακρίνεται ένα κάστρο χτισμένο πάνω σε βράχο

Στη συνέχεια μπήκα στην Ουγγαρία. Με τον αυτοκινητόδρομο Ε75 "διασταυρώθηκα" έξω από την Βουδαπέστη... και ουσιαστικά αυτόν ακολούθησα για το υπόλοιπό μου ταξίδι. Τα πράγματα ήταν όπως τα θυμόμουν. Απότομη άνοδος της θερμοκρασίας (κοντά στους 30 έδειχνε το θερμόμετρο της μηχανής) και ένας βαρετός αυτοκινητόδρομος με 3 ρεύματα ανά πορεία. Γι` αυτό δεν έβγαλα ούτε μια φωτογραφία καθώς διέσχιζα την Ουγγαρία και την Σερβία μιας και τα τοπία ελάχιστα διαφοροποιόντουσαν στα δικά μου μάτια.

Στα σύνορα Ουγγαρίας – Σερβίας ήταν η πρώτη φορά σε όλο το ταξίδι που συνάντησα τελωνείο. Στα τελωνεία συνήθως δεν κάνουν έλεγχο στους μηχανόβιους. Οπότε την μικρή ουρά που συνάντησα εκεί την προσπέρασα από τα δεξιά, έλεγξαν τα χαρτιά μου στα γρήγορα και πέρασα ανενόχλητος στην Σερβία.

20 χιλιόμετρα πριν φτάσω στο Novi Sad με έπιασε βροχή. Έχοντας στο μυαλό μου εικόνες από το Βελιγράδι που το είχα επισκεφτεί το 2011 περίμενα να συναντήσω κάτι αντίστοιχο και στο Novi Sad. Κάθε άλλο όμως. Από την είσοδο της πόλης κιόλας κυριαρχούσαν εικόνες φτώχιας και ανέχειας. Όλα αυτά σε συνδυασμό με τον συννεφιασμένο ουρανό και το ψιλόβροχο έκανε την πόλη να φαίνεται ακόμη πιο μελαγχολική.
Δυστυχώς λόγω του ψιλόβροχου δεν σταμάτησα για να βάλω την GoPro στο κράνος και αυτές τις εικόνες τις έχω μονάχα στο μυαλό μου.

Εικόνα
photo από google
Αυτό το κάστρο το βλέπεις μπαίνοντας στην πόλη.

Την διεύθυνση του ξενοδοχείου την είχα περασμένη στο GPS μου το οποίο με οδήγησε ακριβώς… όμως εκεί που θα έπρεπε να βρίσκεται το ξενοδοχείο υπήρχε μια τεράστια πολυκατοικία. Ψάχτηκα λιγάκι, ρώτησα κάποιους περαστικούς αλλά κανείς δεν ήξερε για κάποιο ξενοδοχείο στην περιοχή. Στο ισόγειο της πολυκατοικίας υπήρχε ένα καφενείο. Ρώτησα εκεί μέσα και μου είπαν πως το ξενοδοχείο βρίσκεται στον 5ο όροφο της οικοδομής. Περίεργα πράγματα… έτοιμος ήμουν να φύγω για να ψάξω κάτι άλλο αλλά από το καφενείο βγήκε ο ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου ο οποίος μου άνοιξε το γκαράζ και μου είπε να βάλω μέσα την μηχανή και να ξεφορτώσω τα πράγματα με την ησυχία μου. Στην θέα του κλειστού γκαράζ το οποίο φυλασσόταν και από σύστημα παρακολούθησης με κέρδισε. Ανέβηκα λοιπόν στον 5ο και βρέθηκα στο πιο περίεργο ξενοδοχείο που έχω πάει ποτέ. Η είσοδος του ξενοδοχείου ήταν μια απλή πόρτα διαμερίσματος. Πίσω από αυτήν ξεκινούσε το ξενοδοχείο. Στην ρεσεψιόν ήταν μια πολύ ευγενική κοπέλα η οποία μου έδωσε την δυνατότητα να επιλέξω όποιο δωμάτιο ήθελα. Βρήκα ένα πολύ μικρό που έμοιαζε με δωμάτιο σοφίτας και είχε έναν θάλαμο για υδρομασάζ και σάουνα.

Εικόνα

Εικόνα
καταπληκτικό "εργαλείο"!

Εικόνα
η θέα από το παράθυρο του δωματίου μου
Εικόνα

Πέταξα τα πράγματά μου χύμα στο δωμάτιο, έκανα ένα ντουζάκι και επέστρεψα στη ρεσεψιόν για να πάρω οδηγίες και έναν χάρτη της πόλης. Βρισκόμουν μόλις 2 χιλιόμετρα από το κέντρο της πόλης και γι` αυτό βγήκα με τα πόδια.

Εικόνα
όποιος έχει ταξιδέψει στα Βαλκάνια σίγουρα θα έχει δει αυτά τα απάνθρωπα απαισιουργήματα... (και αυτό ίσως είναι από τα μικρότερα του είδους!)

Εικόνα

Περπατώντας στον δρόμο βρήκα και μια τράπεζα για να κάνω ανάληψη. Είχα ξεχάσει να ρίξω μια ματιά στην ισοτιμία πριν φύγω από το ξενοδοχείο και γι` αυτό λειτούργησα βάση λογικής. Οι τράπεζες της Ελλάδας σαν πρώτη επιλογή όταν κάνεις ανάληψη με μια κάρτα έχουν τα 20 ευρώ. Υπέθεσα λοιπόν πως θα είναι ένα αντίστοιχο ποσό τα 200 δηνάρια. Λίγο παρακάτω σε ένα περίπτερο κατάλαβα πως είχα κάνει μια μικρή γκάφα γιατί τα 200 δηνάρια ήταν σχεδόν 2 ευρώ! Για μια ανάληψη 2 ευρώ είχα χρεωθεί για την διατραπεζική συναλλαγή με 4,5 ευρώ. Τελικά την δουλειά μου την έκανα σε ένα ανταλλακτήριο χρημάτων.

Εικόνα
Ο ουρανός ήταν ακόμη συννεφιασμένος και δεν άργησε να ξεκινήσει η βροχή. Αυτό με "εγκλώβισε" σε μια καφετέρια και με κράτησε εκεί μέχρι να σταματήσει να βρέχει. Είχε βραδιάσει πλέον όταν σταμάτησε να ρίχνει ο ουρανός και γι`αυτό δεν κατάφερα να βγάλω άλλες φωτογραφίες με την φθηνιάρικη Fuji μου.

H εικόνα που είχα για το Novi Sad όταν το διέσχιζα με την μηχανή δεν άλλαξε με τον περίπατό μου. Σε γενικές γραμμές δεν θα έλεγα πως είναι μια όμορφη πόλη. Μου έδινε την εντύπωση πως ίσως πριν λίγα χρόνια ζούσαν καλύτερα αυτοί οι άνθρωποι.
Όταν σταμάτησε η βροχή κατευθύνθηκα στο κέντρο της πόλης το οποίο ήταν πολύ προσεγμένο μιας και ήταν η μοναδική τουριστική ατραξιόν εντός της πόλης. Κι αυτό όμως δεν θα έλεγα πως είναι κάτι το ιδιαίτερο. Όταν βράδιασε οι δρόμοι της πόλης ψιλο-άδειασαν. Υπήρχαν όμως αρκετά μπαρ τα οποία ήταν γεμάτα κόσμο. Οι τιμές σε ότι έφαγα και ήπια ήταν εξευτελιστικές! Πραγματικός παράδεισος…

Εικόνα
photo από google

Εικόνα
photo από google

Γυρνώντας στο ξενοδοχείο πήρα ένα NesTea για να κεράσω την κοπέλα στη ρεσεψιόν για τον χάρτη που μου έδωσε. Ακριβώς ίδιο με αυτό που βρίσκεις στα δικά μας περίπτερα 1,5 ευρώ εκεί έκανε 0,5 (ναι, το ξέρω! Καταξοδεύτηκα!!). Με αφορμή το NesTea λοιπόν πιάσαμε κουβέντα για την ζωή στη Σερβία και έκανα κάποιες συγκρίσεις με την ζωή εδώ. Δεν μου είπε ποτέ πόσο είναι ο μισθός της γιατί όπως είπε ήξερε την γκριμάτσα που θα κάνω και θα ένιωθε ακόμη χειρότερα. Πριν 2 χρόνια που ήμουν στο Βελιγράδι είχα σχηματίσει μια πολύ διαφορετική άποψη για την χώρα. Έβλεπα τα πάντα όμορφα και μου έκανε τρομερή εντύπωση το πώς η χώρα είχε καταφέρει να ορθοποδήσει μέσα σε τόσα λίγα χρόνια μετά τους βομβαρδισμούς των αμερικάνων. Σε εκείνο το ταξίδι είχα γνωρίσει και έναν τύπο ο οποίος δήλωνε «εθνικιστής». Όταν του είχα πει πως έμεινα άναυδος από το πως ορθοπόδησε η πόλη του αυτός μου απάντησε πως «όλα αυτά είναι μια βιτρίνα για τους τουρίστες. Ότι όμορφο βλέπεις γύρω σου είναι από επενδύσεις ξένων στη χώρα. Οι Σέρβοι όμως συνεχίζουν να πεινάνε». Τελικά είχε απόλυτο δίκιο…

Εικόνα
η γέφυρα βομβαρδισμένη...

Εικόνα
η καινούργια γέφυρα.

Όταν γύρισα στο δωμάτιο η σκέψη που τριγυρνούσε στο μυαλό μου ήταν πως μάλλον κι εμείς προς αυτήν την κατάσταση οδεύουμε... Τουλάχιστον όμως με το σχέδιο της "φτωχοποίησης" θα γλιτώσουμε τους βομβαρδισμούς! Να δούμε με τις αυτοκτονίες τι θα κάνουμε...

Για να μου φύγουν οι άσχημες σκέψεις αλλά και η κούραση της ημέρας κλείστηκα για ένα 20άλεπτο περίπου στην ντουζιέρα-θάλαμο σάουνας. Μετά από αυτό έπεσα για ύπνο σαν άγκυρα.
Στον ηλίθιο δείχνεις τα άστρα και αυτός κοιτάζει το δάχτυλό σου.
http://www.youtube.com/watch?v=PCW1bzgo1zY" onclick="window.open(this.href);return false;

Άβαταρ μέλους
StepaS
Επίσημο μέλος
Δημοσιεύσεις: 751
Εγγραφή: Δευ Ιουν 01, 2009 12:36 pm
KTM Model: Adventure 990 `09

Re: NORDKAPP 2013

Δημοσίευση από StepaS » Τετ Οκτ 16, 2013 3:56 am

ΜΕΡΑ 19η. 9 Ιουλίου
Novi Sad (Serbia) – (FYROM) – Νάουσα (786χλμ)


Εικόνα

Αρχικά ο σημερινός μου προορισμός ήταν η πρωτεύουσα της Βουλγαρίας, η Σόφια. Υπήρχαν τρεις λόγοι που δεν ήθελα να κάνω σε μια μέρα το Novi Sad – Νάουσα.
Ο πρώτος ήταν η «μεγάλη» απόσταση.
Ο δεύτερος ήταν ότι δεν ήθελα να περάσω μέσα από τα Σκόπια. Η παράκαμψη μέσω Βουλγαρίας πρόσθετε στην διαδρομή μου 100 επιπλέον χιλιόμετρα.
Ο τρίτος λόγος ήταν το ότι είχα δει στον καιρό πως στα Σκόπια θα έχει καταιγίδες τις μεσημεριανές ώρες. Βέβαια βροχές έδινε και στη Σόφια, αλλά το δελτίο έλεγε πως θα είναι πιο ήπιες και πιθανόν να προλάβαινα να φτάσω πριν ξεκινήσουν.

Ξεκίνησα λοιπόν με προορισμό τη Σόφια χωρίς να έχω κλείσει ξενοδοχείο. Έχω επισκεφτεί την συγκεκριμένη πόλη άλλες 3 φορές στο παρελθόν και γνωρίζω λιγάκι το κέντρο της. Ήξερα λοιπόν σε ποιο ξενοδοχείο να πάω και ήμουν σίγουρος πως θα βρω καλό δωμάτιο και φυλασσόμενο γκαράζ για την μηχανή μου.

Φεύγοντας από το ξενοδοχείο άνοιξα την GoPro μου για μερικές τελευταίες εικόνες από το Novi Sad.

Εικόνα

Εικόνα

Εικόνα

Εικόνα

Εικόνα

Εικόνα
σε αυτές τις φτωχογειτονιές του Novi Sad σφίχτηκε λιγάκι η καρδιά μου...


Ο E75 συνέχιζε να είναι φαρδύς και βαρετός, χωρίς πολύ κίνηση. Με μέσο όρο τα 130km/h δεν είχε κάτι ενδιαφέρον η διαδρομή και οι μοναδικές μου στάσεις ήταν για βενζίνη. Σε κάποια στιγμή βαρεμάρας «πείραξα» το GPS για να δω αποστάσεις μεταξύ πόλεων και εκεί έκανα το λάθος να αλλάξω τον προορισμό μου χωρίς να το καταλάβω...
Έχοντας οδηγήσει περίπου 4 ώρες… και παραπάνω από 350 χιλιόμετρα από το Novi Sad είχα αφήσει πίσω μου το Nis. Εκεί κατάλαβα πως το GPS με οδηγούσε αλλού και όχι στη Σόφια. Οι επιλογές μου ήταν τρεις. Η πρώτη ήταν να επιστρέψω πίσω στο Nis για να φύγω για Σόφια, πράγμα το οποίο σήμαινε πως θα πρέπει να κάνω έναν κύκλο περίπου 60 χιλιομέτρων. Η δεύτερη ήταν να κόψω αζιμούθιο αλλά με ψιλοφόβιζε η κατάσταση των επαρχιακών δρόμων σε συνδυασμό με το ότι θα έπρεπε να διασχίσω κάποια κομμάτια με υψόμετρο ενώ στο βάθος φαινόταν πως ήδη μαζευόντουσαν μαύρα σύννεφα. Η τρίτη επιλογή ήταν να συνεχίσω την πορεία μου και αντί για 160 χιλιόμετρα που έμεναν για τη Σόφια να γράψω ακόμη 400+ και να φτάσω στο σπίτι μου. Το δέλεαρ της τρίτης επιλογής ήταν το ότι μπροστά μου έβλεπα σχετικά καλό καιρό και το ότι οι φίλοι μου και η οικογένειά μου με περίμεναν μια μέρα μετά…
Δεν μου πήρε πολύ ώρα να αποφασίσω πως πρέπει να συνεχίσω.

Πλησιάζοντας τα σύνορα Σερβίας – Σκοπίων συνάντησα διόδια. Με άφησαν να περάσω χωρίς να πληρώσω μπροστά στα μάτια της αστυνομίας. Για να πω την αλήθεια ψιλοφοβήθηκα μήπως αντιδράσουν οι αστυνομικοί και γι` αυτό σταμάτησα κοντά τους για λίγα λεπτάκια για να το παίξω άνετος και τίμιος. Τα διόδια αυτά ήταν στημένα σε ένα κομμάτι του δρόμου που ο Ε75 από αυτοκινητόδρομος γινόταν στη συνέχεια δρόμος διπλής κυκλοφορίας, αρκετά στενός και σε αρκετά σημεία του γινόντουσαν έργα.

Δεν πρόλαβα να προχωρήσω 5 χιλιόμετρα από εκείνο το σημείο και ξαφνικά άρχισα να νιώθω την μηχανή να αναπηδά. Πρώτη φορά αισθανόμουν κάτι τέτοιο πάνω στο KTM μου. Σε πρώτη φάση πίστεψα πως είναι πολύ χάλια το οδόστρωμα γιατί πέρασα στη μεριά των Σκοπίων. Μετά όμως το σοκ των πρώτων δευτερολέπτων κατάλαβα πως είχε σκάσει το πίσω μου λάστιχο!
Βρισκόμουν σε μια καταπληκτική κατάσταση. Σταματημένος στην άκρη του δρόμου με το πίσω λάστιχο τελείως flat. Στα 500 μέτρα είχε μια γέφυρα και 1-2 χιλιόμετρα παραπέρα έβλεπα να πέφτουν κεραυνοί! Η καταιγίδα ερχόταν προς το μέρος μου. Προχώρησα με σκασμένο λάστιχο και σταμάτησα κάτω από την γέφυρα για να δω τι θα κάνω. Άρχισα να ξεντύνομαι προσπαθώντας να παραμείνω ψύχραιμος και ευδιάθετος για να μην με πάρει από κάτω. Σκέφτηκα πως θα πάρω την ADAC (πανευρωπαϊκή οδική βοήθεια) αλλά δεν ήξερα που ακριβώς ήμουν. Λίγο παραδίπλα από `μένα βρισκόντουσαν μερικοί εργάτες που κάνανε έργα στο οδόστρωμα. Έπιασα λοιπόν κουβέντα για να μάθω που βρίσκομαι…
- Heyyy.. my friend! Where are we? In Skopia or in Serbia??
- In Serbia!!! In Serbia my friend!
Ένα άλλο παλικάρι από τους εργάτες ήρθε κοντά μου για να δει τι έπαθα και σταμάτησα…
- What happened? Do you have a problem?
- Yes. I have a flat tyre.
- Let me check your tyre. Move your bike in order to see if there is a nail…
Έσκυψε λοιπόν πάνω από το λάστιχο και μου λέει…
- Ok, you are lucky! You don`t have a nail. Let me call a friend in order to see if we can help you!
Οπότε βγάζει το κινητό του… τηλεφωνεί και λέει την αξέχαστη ατάκα που με έκανε να τσιρίξω από χαρά και ανακούφιση!
- Έλα ρε φίλε… έχω ένα παλικάρι εδώ με μηχανή που έμεινε από λάστιχο!
- ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑααΑααεε εεεεΕΕεεεε ρεεεεεεε!!! ΕΛΛΗΝΑΣ ΕΙΣΑΙ!!!!!;;;;!!;;;;;
Έτοιμος ήμουν να ορμήσω να τον αγκαλιάσω! Ήταν ο πρώτος έλληνας (αν εξαιρέσουμε τον Δημήτρη και την Κων/να στο Trondheim που ήταν «κανονισμένο» να τους βρούμε) που συναντούσα σε όλο μου το ταξίδι. Δεν είχα δει ούτε καν αυτοκίνητο με ελληνικές πινακίδες.
Ο Αλέξης ήταν υπεύθυνος σε μια ελληνική κατασκευαστική εταιρία και επέβλεπε σέρβους εργάτες οι οποίοι φτιάχνανε το συγκεκριμένο κομμάτι του δρόμου και τύχαινε να είναι κι αυτός μηχανόβιος. Είχε ένα BMW F 800ST. Σε λίγα λεπτά ήρθε ένας συνεργάτης του Αλέξη (κι αυτός Έλληνας) και μου είπανε να προχωρήσω την μηχανή άλλα 200 μέτρα και να την πάω στο εργοτάξιό τους. Εκεί είχαν συνεργείο και θα μπορούσαμε να επιδιορθώσουμε τα πάντα. Πόσο τυχερός μπορεί να ήμουν που έμεινα από λάστιχο τόσο κοντά στο εργοτάξιό τους και που έτυχε εκείνη τη στιγμή έτυχε να είναι στον δρόμο μου ο Αλέξης;;;

Τελικά το πρόβλημα ήταν στην αλλαγή του ελαστικού που είχαμε κάνει με τον Θάνο στην Φιλανδία. Ναι μεν, αλλάξαμε το ελαστικό αλλά δεν αλλάξαμε την σαμπρέλα. Προφανώς είχε φθαρεί τόσο που έφτασε στο σημείο να παραδώσει πνεύμα. Ήμουν προετοιμασμένος για κάτι τέτοιο όμως. Κουβαλούσα μαζί μου ένα ζευγάρι σαμπρέλες και λεβιέδες για να βγει το λάστιχο. Απλά δεν είχα την εμπειρία για να το κάνω μόνος μου. Οπότε τα παιδιά εκεί ανέλαβαν την δουλειά και με κεράσανε και καφεδάκι.

Εικόνα

Εικόνα
Δεξιά ο Αλέξης και στην μέση ο πιτσιρικάς που έκανε την δουλειά ο οποίος τύχαινε να είναι και από ένα κοντινό χωριό της Νάουσας...

Μιάμιση ώρα μετά είχε καθαρίσει λιγάκι ο ουρανός, είχαμε αλλάξει την σαμπρέλα και ήμουν έτοιμος να ξαναβγώ στον δρόμο.

Στο τελωνείο Σερβίας – Σκοπίων πέρασα αέρας… αλλά 50 χιλιόμετρα παρακάτω με έπιασε πολύ δυνατή μπόρα. Ευτυχώς όταν άρχισαν να πέφτουν οι πρώτες ψιχάλες ήμουν πολύ κοντά σε ένα βενζινάδικο. Σταμάτησα εκεί μέχρι να περάσει η μπόρα και λίγα λεπτά αργότερα έφτασε ένας ακόμη "ταξιδιώτης" για να αποφύγει την μπόρα.

Εικόνα

Μιλήσαμε λιγάκι για το ταξίδι που έκανε ο καθένας μας. Ο Tobi είχε μόλις αποφοιτήσει από το κολλέγιο του και αποφάσισε να αγοράσει μια μηχανή για να κάνει ένα tour στην Ευρώπη. Την μηχανή αλλά και το δίπλωμα οδήγησης τα είχε μόλις 2 μήνες. Το ίδιο ίσχυε και για τους 2 φίλους του. Ξεκίνησαν οι τρεις τους από την Ελβετία και περάσανε Αυστρία, Σλοβενία, Κροατία, Αλβανία και εκεί ο Tobi αποφάσισε να φύγει μόνος του για λίγες μέρες και να έρθει από Σερβία και Σκόπια δίνοντας ξανά ραντεβού με τους φίλους του στην Θες/νίκη. Θα περνούσανε 2-3 μέρες στην Ελλάδα και θα συνεχίζανε για την Βουλγαρία και μετά θα μπαίνανε και Τουρκία.
Τον υπόλοιπο δρόμο τον κάναμε παρέα. Ο Ε75 στην χώρα των ανιστόρητων σκοπιανών ήταν σχετικά καλός. Σίγουρα πολύ καλύτερος απ` ότι φανταζόμουνα. Για την δικιά μου αισθητική δεν υπήρξε κάτι ιδιαίτερο από ομορφιά αν εξαιρέσεις ένα μικρό κομμάτι 20 χιλιομέτρων με στροφές και κάποια τούνελ σκαλισμένα στον βράχο. Επίσης δεν συναντήσαμε καθόλου αστυνομία.

Με τον Tobi σταματήσαμε έξω από την Θεσ/νίκη γιατί εκεί χωρίζανε οι δρόμοι μας.

Εικόνα

Του πρότεινα αν ήθελε να έρθει να μείνει στο σπίτι μου στην Νάουσα για το βράδυ. Ένιωθα πως είχα ιερή υποχρέωση να το κάνω αυτό, όπως είχε κάνει κι ο Klaus μαζί μου! Ο Tobi όμως ήθελε να βρεθεί με τα φιλαράκια του τα οποία τον περιμένανε ήδη στην Θεσ/νίκη. Του έδωσα κάποιες πληροφορίες για την πόλη αλλά και για την χώρα μας και ανταλλάξαμε τηλέφωνα σε περίπτωση που χρειαζόταν κάποια βοήθεια. Μάλλον κάπου εκεί ένιωσε κι αυτός αυτή την «ιερή υποχρέωση» να με καλέσει στο σπίτι του στην Λουκέρνη για την επόμενη φορά που θα πήγαινα στην Ελβετία.

Τα περίπου 100 χιλιόμετρα που έμεναν τα έκανα σε περισσότερο από μια ώρα. Κυριαρχούσε μέσα μου ένα συναίσθημα που είχα ξαναβιώσει στο πρώτο μου ταξίδι με μηχανή στο εξωτερικό. Τότε ήταν στην Πράγα, στην γέφυρα του Καρόλου. Σε αυτό το ταξίδι περίμενα αυτό το ηδονικό συναίσθημα να το νιώσω στο Nordkapp αλλά τελικά μου ήρθε μόλις λίγα χιλιόμετρα μακριά από το σπίτι μου! Σκεφτόμουν πως σχεδόν σε όλα τα ταξιδιωτικά που είχα διαβάσει όλοι κλείνανε με επίλογους του τύπου «μελαγχολία που τελειώνει το ταξίδι» κτλ. Εγώ πέρασα υπέροχα! Γνώρισα νέους ανθρώπους. Είδα απίστευτα μέρη. Κυριότερο και πάνω απ` όλα… πραγματοποίησα το μεγαλύτερό μου όνειρο!!! Ήμουν 50 χιλιόμετρα από το σπίτι μου, την οικογένειά μου, τους φίλους μου και την κοπέλα μου. Ο ήλιος έδυε πάνω από τα βουνά της πόλης μου και χαιρόμουν τόσο πολύ που ξανάβλεπα αυτό το ηλιοβασίλεμα που έχω δει χιλιάδες φορές. Τώρα όμως είχε περισσότερη αξία γιατί είχα «βιώσει» και το άλλο ηλιοβασίλεμα… αυτό για το οποίο μιλάνε όλοι οι μοτοσυκλετιστές.

Εικόνα
Στον ηλίθιο δείχνεις τα άστρα και αυτός κοιτάζει το δάχτυλό σου.
http://www.youtube.com/watch?v=PCW1bzgo1zY" onclick="window.open(this.href);return false;

Άβαταρ μέλους
StepaS
Επίσημο μέλος
Δημοσιεύσεις: 751
Εγγραφή: Δευ Ιουν 01, 2009 12:36 pm
KTM Model: Adventure 990 `09

Re: NORDKAPP 2013

Δημοσίευση από StepaS » Τετ Οκτ 16, 2013 4:06 am

Σε όλο το ταξίδι έγραψα 10.567 χιλιόμετρα. Επιβεβαιώνονται περίτρανα όσοι λένε πως τα KTM είναι ζημιάρικα γιατί σε αυτά τα χιλιόμετρα που δεν άλλαξα ούτε λάδια μου κάηκε μια λάμπα! και αν είχα αλλάξει σαμπρέλα (όπως έπρεπε) δεν θα έσκαγε ούτε αυτή. Επίσης στο σύνολο συμπλήρωσα και ένα λίτρο λάδι. Το δεύτερο μπουκάλι που κουβαλούσα μαζί μου το γύρισα σπίτι σφραγισμένο.
Τα λεφτά που ξόδεψα ήταν 3.620 ευρώ. Δεν μπορώ να σας πω με ακρίβεια το πως κατανεμήθηκε αυτό το ποσό. Χοντρικά όμως θα σας πω τα εξής.
- 10.567km * την κατανάλωση μου (6/100) = 634 λίτρα
Μέση τιμή βενζίνης δεν είμαι σε θέση να βγάλω αλλά σίγουρα ήταν κάτω από 1,85. Έστω λοιπόν 634 * 1,85 = περίπου 1170 ευρώ για βενζίνες.
- Σε διόδια, εισιτήρια πλοίων (Ιταλία, Δανία, Νορβηγικά ferrys, Φιλανδία) περίπου 350 ευρώ.
- Σε δώρα και αναμνηστικά περίπου 200 ευρώ.
- Σε ταξιδιωτικό εξοπλισμό (sleeping bag, υπόστρωμα και ότι άλλο μπορεί να χρειάστηκα στο ταξίδι και δεν το είχα από πριν) περίπου 300 ευρώ.
- Service (λάδια-φίλτρα και μπροστά μπουκάλες μαζί με ελατήρια Wilbers) πριν φύγω για το ταξίδι + ζευγάρι σαμπρέλες + 2 λίτρα λάδι και δώρο από τον Σταύρο το σπρέυ αλυσίδας για να πάει καλά το ταξίδι. 350 ευρώ
- Μεγάλο service όταν γύρισα από το ταξίδι. 370 ευρώ
- Πίσω Λάστιχο στην Φιλανδία 270 ευρώ.

Για ότι έφαγα και ήπια… και για όπου ξεκουράστηκα και κοιμήθηκα δεν ξέρω ακριβώς τα νούμερα. Πάντως γι` αυτά δεν μου φύγανε παραπάνω από 600 - 700 ευρώ. Τις μέρες στην Γερμανία την βγάλαμε «καθαροί» χάρη στους φίλους μου. Στη Νορβηγία και στην Φιλανδία «ματώσαμε» λιγάκι και κάποιες μέρες πεινάσαμε είναι η αλήθεια. Οι υπόλοιπες χώρες ήταν φθηνές. Όσο για τις διαμονές… δεν ήταν πάντοτε σε πολυτελή ξενοδοχεία αλλά ποτέ δεν ταλαιπωρηθήκαμε πλην της μέρας που μείναμε στη σκηνή.



Πέρα από τις εμπειρίες που αποκόμισα από αυτό το ταξίδι κατάλαβα πως τελικά οι δικαιολογίες είναι γι` αυτούς που τα έχουν παρατήσει και για τους προδότες! Δεν πρέπει ποτέ να παρατάμε τα όνειρά μας…
Παραφράζοντας τον Έζρα Πάουντ… Αν δεν κάνεις θυσίες για τα όνειρά σου ή εσύ δεν αξίζεις ή τα όνειρά σου.
Όποιος λοιπόν θέλει να ξεκινήσει ένα παρόμοιο ταξίδι το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνει είναι να σταματήσει να βρίσκει δικαιολογίες για να μην το κάνει. Όλα τα υπόλοιπα θα έρθουν μόνα τους. Κι εκεί που θα σου τύχει η στραβή.. θα βρεθεί ένας Έλληνας στην μέση του πουθενά!

Ευχαριστώ τον Στέλιο(Essel) για πολλούς λόγους. Ευχαριστώ τον Θάνο που δέχτηκε να κάνουμε παρέα αυτό το ταξίδι. Ευχαριστώ τον Δημήτρη(mac9) και τον Κώστα(tek640) για τις συμβουλές και την υποστήριξη. Ευχαριστώ την απίθανη Chris, τον Klaus και την οικογένειά του, τον Δημήτρη(Σερραίος) και την Κωνσταντίνα, τον Αλέξη και τον Tobi που με φιλοξένησαν, μου έκαναν παρέα και με βοήθησαν.
Σας ευχαριστώ που διαβάσατε το ταξιδιωτικό μου.
Στον ηλίθιο δείχνεις τα άστρα και αυτός κοιτάζει το δάχτυλό σου.
http://www.youtube.com/watch?v=PCW1bzgo1zY" onclick="window.open(this.href);return false;

Απάντηση

Επιστροφή στο “Βόλτα-Εκδρομή-Συνάντηση”

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή τη Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη